BEHRAM SU's profileBEHRAM SUPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
BEHRAM SU |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
HOŞ BİR SEDA BIRAKIN GÖNÜL SAYFAMA.... ''Herkes kendi zannınca benimle dost oldu.Kimse içimdeki sırrı hiç mi hiç aramadı.'' M.Celaleddin Rumi
Eğer içimdeki sırrı arayacaksan dostum ol.(If you look for the secret at my heart,you can become friend with me.)
|
November 06 Eskici -II-Eskidi fotoğraflar
raftaki kitaplar
salondaki ısparta halısı
tavandaki kristal avize.
eskidi tencereler
eskidi yüzüm
çizikler içinde alnım
ellerimde pütürler
nefesimde hırıltı
gönlümde bir keder.
yeni lira bile eskidi
üç yılda.
ne kaldı bize yeni diyecek
ne kaldı
eskimeyen okyanuslarda.
nine seslenir durur yüz senedir
pencereden
bahseder eski bir tencereden
dibi kara,kulpu kırık
bir mavi leğen değerinde
eski bir tencereden.
eskici ozan der ki
eskidim bu meseleden
uzak deniz eskidi
kelimeler eskidi
şiir eskidi.
November 03 Eskici -I-Üç tekerli tahta arabam
doluysa içi eskilerle başka birşey aramam.
Bir teyzeden dibi delik tencere
altında kırık dökük bir pimapen pencere
hepsi eskimiş bir kere
eskimeyen bir tek yetele.
İkindi olmadan dükkana varmalı
hurdaları çarçabuk depoya atmalı
üç çeki odun almalı
kuzinede yakmalı
kara soğuktan saklanmalı
üçüncü kattan seslenir nine
elinde üç kuruş etmez bir tencere
sanar altından bir hazine
değişirim bir küçük mavi leğene
değmesin ikimizinde keyfine.
arabam dolmuş eskilerle
kiminin güve yemiş hırkası
kiminin paslı koca somyası
bir tek eskimeyen
yeni türk lirası.
October 10 şükretBaşına ne gelirse gelsin, karamsarlığa kapılma. Bütün kapılar kapansa bile, sonunda O sana kimsenin bilmediği gizli bir patika açar. Sen şu anda göremesen de, dar geçitler ardında nice cennet bahçeleri var. Şükret! İstediğini elde edince şükretmek kolaydır. Sufi, dileği gerçekleşmediğinde de şükredebilendir. August 29 Yeni şeyler söylemek lazım(el sürçmesi)Hergün biryerden göçmek ne iyi
Hergün bir yere konmak ne güzel Bulanmadan donmadan akmak ne hoş Dünle beraber gitti cancağızım Ne kadar söz varsa düne ait Şimdi yeni şeyler söylemek lazım. Mevlana August 28 Ramazan deyişleri 2Hak Yolunda ilerlemek yürek işidir, akıl işi değil.
Kılavuzun daima yüreğin olsun, omzun üstündeki kafan değil. Nefsini bilenlerden ol silenlerden değil. Elif Şafak'ın Aşk isimli romanından August 27 Samit'in sözü"Dinleyen her zerreye bir hitabım var benim Kâinat isminde hiçten bir kitabim var benim. Ya hitabımdan okusun ya kitabımdan beni, Yazdığım efsânede on altı bâbim var benim! Hey'etimde müttefik magrible maşrik, veche yok, Gayr-i mer'i zerrede bin aftâbim var benim`" N. Tevfik Kolaylı August 21 Ramazan deyişleri 1''Yaradanı hangi kelimelerle tanımladığımız, kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar. Şayet Tanrı dedi mi öncelikle korkulacak, utanılacak bir varlık geliyorsa aklına, demek ki sen de korku ve utanç içindesin çoğunlukla. Yok, eğer, Tanrı dendi mi evvela aşk, merhamet ve şefkat anlıyorsan, sende de bu vasıflardan bolca mevcut demektir.''
Elif Şafak'ın Aşk isimli romanından August 20 SessizlikSevgili Hocamdan Ramazan hediyesi olarak biz dostlarına gönderdiği bu yazıyı sizlere aktarmaktan onur duymaktayım.
Behram Su
Hep bir sessizliktir aradığım. Sessizlik, sessizlik… Sessizlik.
Sessizliğin dalgalarına salı vermek isterim yüreğimi, dalgalarla kanatlansın, dalgalarla coşsun, dalgalarla yücelsin. Açılsın açılabildiği kadar, yüreğim, düşüncenin ve ince hayalin enginlerinde. Gece yolculuğu gibi… Bir çıkış, bir yöneliş. Bütün kelimelerin bittiği, tükendiği konuşmaların, özlemlerin ve beklentilerin; muradın tükendiği yere çıkmak isterim. O yer ta uzaklar da mı? Yoksa beride, çok beride mi? Yakınlarda mı? Bilemem. Bir çıkıştır, bir yükseliş, bir eriş… Çıkmak, yükselmek, ermek isterim. Bilirim; ne kelimeler tükenir, ne harfler ve ne de söz. Asıl söz, sözün bittiği yerde başlar. İnsan, öyle sanıyorum ki, söz olur… Baştan sona söz… Bakışlar konuşur; duruşlar, kalkışlar, duyuşlar ve dokunuşlar… Söz olmak isterim. Bir kelime. Bir harf. Belki bir nokta… Noktada sonsuzluğa ermek… Noktada kendim olmak; farka ermek! Hep bir sessizliktir aradığım. Lakin benim sessizliğim baştan sona cümbüştür, cilvedir, nazdır, edadır. Coşkunluk. Tıpkı dalgaların tınısı gibi… O ahenk, o ses, o dinginlik. Bir şenlik. Çoğu kimseler bilmez, gerçek şenliğin sessizlikte olduğunu. Bakmayın bu bir birine zıt kelimelerle konuşmama; farkındayım ne istediğimin: Sessizlik, sessizlik… Sessizlik. Hani o dağların eteklerinden fışkıran serin pınarlar vardır. Eğilip kana kana sularını içtiğimiz pınarlar. Sade, yapmacıksız ve berrak… Tatlı. Serin. İçene haz veren, güç veren, kuvvet veren sular. Tıpkı bunun gibidir, aradığım sessizlik. Serin sular gibi kana kana sessizliği içmek, serinlemek ve yücelmek isterim. Çünkü bilirim; sevgili, sessizler sokağındadır. Kû-yı yârdır sessizlik. Onunla sessizce konuşulur. Ona sessizce erilir. Sessizlikteki coşku, bu erişin coşkusudur. Sessizlikteki şenlik, bu semte varışın şenliğidir. Sessizliğe varış, düğündür, bayramdır. Bu yüzden ben, hep sessizliği ararım. Sessizlik, sessizlik… İlla sessizlik. Prof.Dr.Bilal Kemikli
August 19 Kimse Var mı?!! (hala duymayanlara...)Ses!
Devasa bir ses.Korkunç bir ses.Kulaklarımı sağır etmesinden korkmuyorum.Korkum tam midemin içinde.Ses öyle bir basınç yapıyor ki iç organlarıma,sanırım kusacağım.Bütün bu hislerim saniyeler içinde oluşuyor.Yatak odamda,yanımda hiç tanımadığım bir beden yatıyor.Sanırım kolunun biri yok.Yüzü kanlar içerisinde.Onun bir erkek olduğunu tozdan bembeyaz olmuş bıyıklarından anlıyabiliyorum.Kim acaba bu adam.Ve yatak odamda ne arıyor?Ses hala beynimin içinde yankılanıyor.Bir sızı hissediyorum sol dizimde. Uzanıyorum dokunmak için sızlayan yerime.Ama başaramıyorum.Kolum kalkmıyor.Bir yere sıkışmış olmalı.İşte o an farkediyorum bir yıkıntı altında kaldığımı.Bomba mı attılar acaba? Yoksa bir savaşa mı girdi ülkem.? Kafamın derinliklerinde dalgalanan o korkunç ses yavaş yavaş azalıyor.Dizimde sızı artmaya başlıyor.Diğer kolumu kıprıdatabildiğimi farkediyorum ve sızlayan dizime dokunmak için bir hamle yapıyorum.Elim boşluğa düşüyor.Bir daha uzatıyorum elimi,dizimin olduğu yere doğru.Dokunamıyorum.Sızı önce korkuya daha sonra da dehşete dönüşüyor.Sol bacağımın yerinde olmadığını ancak o an anlıyabiliyorum. İşte o an kusmaya başlıyorum yanımda yatan adamın üzerine. Karanlık içindeyim.Sıkışmışım.Bacağım yok.Nefes alamıyorum.Neler oluyor??Neler oluyor!!?
Gözlerim yeni bir gürültü ile açılıyor.Hafif bir ışık sızıyor kalıntıların arasından içeriye.Sabah oldu galiba.Yaşadıklarımın rüya olmadığını anlıyorum.Dehşetim devam ediyor.Tanımadığım adamın yüzünü görüyorum ve O'nun altı yıllık kocam olduğunu farkediyorum.Ne kadar masum uyuyor.Ama ne kadar da sessiz ve kıpırtısız.Acım daha da artıyor.Bir an bacağımı hatırlıyorum.Sağ omzum bir beton parçasının altında olduğu için kafamı kaldıramıyor ve kopuk bacağımı göremiyorum.O an nasıl olup da kan kaybından ölmediğimi soruyorum kendime.Elimle tekrar uzanıyorum.Ve bacağımın sağlam kalan yerinin üzerindeki bir kalası farkediyorum.Bacağımı sıkıştırmış ve kan akışını kesmiş olmalıydı bu kalas. İyi ama nerden geldi bu kalas.? Evin içerinde ne işi var.? Evin içerisinde...Evim??Ya peki KIZIM?! Kzım nerede?!!
Biricik kızımın mezarının başındayken bunları düşünüyordum.Bedenim koltuk değneklerine dayalı vaziyette yine gözyaşları içerisindeydim.Depremin üzerinden uzun yıllar geçmişti.Kızım bugün yaşasaydı on dört yaşında olacaktı.Ve kabrine koyduğum çiçeklerden daha güzel kokacaktı.Benim yaşayan bir kızım olacaktı.Sesimi duyan kimse var mı? August 13 Bir sözKağıda dokunan kalem;bazen bir kibritten daha çok yangın çıkarır. (S.Fobes)
Bazen de büyük bir yangını söndürür.(B.Su) August 12 Bayram çocuğuna dönüşen ruhumun şiiridir.Bugün bedenim bir lunapark coşkusunda
gözlerimde bir gondol çığlığı.
yanaklarımda koca etekli bir balerin döner.
midemde bir ayna komedisi.
ah,bacaklarım
onlar dönme dolap heyecanında.
Beynimin içinde çarpışan kırmızı arabalar
avuçlarıma oturmuş bir çingene fal bakar.
ayaklarımdaysa bir tünel korku saçar.
ya yüreğim
yüreğimde bir atlı karınca melodisi!
Hey!!
bugün bedenim bir lunapark coşkusunda
ki
sorma gitsin.
ki
değme gitsin.
Behram Su(adaköy-Ağustos)
July 31 Yeni TürküBir türkü yaktım
hüznümü isyana çevirecek
makamını segah seçtim
aşkımı bahara döndürecek.
olmaz dediler
uymaz dediler.
ağladım,sızlandım,yalvardım
yine de nuh dediler
sonra da yuh dediler.
dilendim olmadı
dillendim olmadı
sustum hiç olmadı
bir sonra takatim kalmadı.
bütün bu olana
bütün bu olana;
bir dede ağladı. July 29 Cevab-ı Sitareşarkılar masumdur
suç aslında insanda
yine de susmaz diller
suç aslında lisanda.
gönüller beste ister
suç belki de SUsanda
sitare semada parlar
sivri kelam ozanda. (Behram SU/son temmuz)
July 24 Yerçekiminin masumiyeti-itiraf-Sarı çemberin mahkumiyeti
körfezin sığ sularında yatıyor.
yerçekimini boşuna suçlama
besbelli ki attın esaretini bilerek suya!
Kimbilir belki şimdi bir uskumrunun midesinde
ya da dediği gibi soğuk kış günlerinde
bir yengecin boynunda atkı
kırmızı değil, ama sarı ama sıcacık
Peşi kara sırdan bir ayna
yüzü en gerçekle dolu bu hülya.
boşyere kırılır peşi sırlı camlar
içinde saklı en güzel yaşamlar.
Hayat pembe paltolu bir roman olsa
sek sek oynayan çocuklar kuşlar gibi uçsa
evliya kabirlerindeki güller tarçın koksa
yine de olan olurdu,lakin Yaradan öyle buyurdu.
Ey,günlerin sararmışlığını mısralara döken gönül!
Ey,garba mahkum güneşe koşan kadın:
ne söylesen semaya yazılır kelamın
alem duyar,derviş duyar,Rabbim duyar.
Gün olur dillere bir sus işareti konur;
sanma ki yürekler SUsar
bu hoş gönüller küser.
Ki bu dervişler candan öte sever.
Behram Su/Temmuz 2009
July 23 Sana DairSende,ben kutba giden bir geminin sergüzeştini Sende,ben kumarbaz macerasını keşiflerin Sende,uzaklığı Sende,ben imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine Ve kanter içinde,aç ve öfkeli, Ve bir avcı iştahıyla etini dişlemek senin. Sende,ben imkansızlığı seviyorum Fakat asla ümitsizliği değil. Nazım Hikmet Ran July 21 closedBir pencere açtık başladı
tatlı bir muhabbet. Bir kapıdır kapadık: avazem bundan gayri sukunete müebbet. July 06 Âmirz-kâryek beze vardır men tu-ra duryem yek cürmanem vardır ez-tu duryem
Cey-e hışmın bulur mene bilirim yek tu-ra gülampare
Rabbim mene heb-lena me-ra gunah abid-i tu-ra
Abid-i heb hiçtir çeşm-i menem Ya Rab vardır yekta cenan-ı menemEki Büc hem Pır Cisr
Ebruli bir şal atmış omzuna Tıkır da tıkır yürür kordonda Cümle alem nefes tutar O yine yürür güzelyalıdan kordona
Yorulur da oturur tahta bir banka Guguk da guguk kumrular koca çınarda Deli imbat saçları savurur O yine yürür tek bildiği yolda.
Eskicene bir köşk var ardında Işıklar gözkırpar karşıkyakada Bir sıkıntı gönle düşer O yine yanar gözyaşlarına
Ozan Behram hamuş oldu dünyada Her kelamı bela oldu başında Neyinden her dem boşa nefes üfler O yine yürür tek bildiği yolda
Behram Su |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
